Katalog Hansard

Terima kasih Tan Sri Speaker. Tan Sri Speaker, di Melaka, saya dikejutkan ya, kadang-kadang pagi, pukul 3 menerima panggilan telefon.

Aduan daripada penduduk dan juga pengusaha hotel. Mereka hubungi saya kerana diganggu oleh lumba haram. Saya sendiri juga dikejutkan awal-awal pagi, pukul 3, sebab saya tinggal di bandar. Kebetulan belakang rumah saya ialah jalan besar dan sering kali pelumba haram ini mereka mula daripada pukul 2 pagi hingga 4 pagi dan dia telah mengganggu ya, ketenteraman.

Pengusaha hotel beritahu saya bahawa ada penghuni, pelanggan mereka terpaksa pulangkan bilik ya, pada awal pagi pukul 3 kerana tidak dapat tidur. Dan juga tour— tour yang mereka ya, telah tempah bilik mereka, mereka batalkan sebab pelancong tidak boleh tahan dengan bunyi yang bising pada awal pagi, pukul 3.

Jadi, ini telah memberikan satu imej yang buruk kepada negara kita. Jadi, apabila saya lihat pindaan ini, amat tepat di mana termasuk skop pindaan untuk mewujudkan peruntukan khusus bagi kesalahan berlumba atau menduga kelajuan di jalan raya untuk mengatasi masalah mat rempit dengan lebih efektif.

[Timbalan Yang di-Pertua (Puan Alice Lau Kiong Yieng) **mempengerusikan Mesyuarat****] Jadi, di Melaka ini, sering mereka berlumba di Jalan Hang Tuah, di Jalan Kota Shahbandar 12, di Taman Kota Shahbandar. Jadi, saya harap supaya pihak JPJ boleh mengambil tindakan, boleh menjalankan operasi untuk membanteras lumba haram ini.

Dan begitu juga Timbalan Speaker, saya lihat di sini kita ambil tindakan yang tegas kepada mereka yang terlibat dalam perlumbaan. Bagaimana pula dengan penganjur? Sebab lumba haram ini, yang melibatkan mat rempit ini, dia ada dua jenis. Satu jenis ada penganjur, satu jenis mereka datang sendiri dan mereka berlumba.

Ya, bagi mereka yang ada sindiket yang anjurkan perlumbaan tersebut, apakah tindakan yang boleh diambil daripada selepas pindaan ini? Sebab mereka yang anjur ini sepatutnya juga perlu dikenakan tindakan yang tegas.

Saya merujuk kepada apa— satu insiden yang berlaku di Kelantan. Di mana seorang ADUN di Kelantan, ADUN Melor daripada PAS telah menganjurkan satu acara konvoi motosikal ke kawasan pelepasan terminal baru Lapangan Terbang Sultan Ismail Petra ya, di Kota Bharu. Itu adalah anjuran daripada backbencher Dewan Undangan Negeri Kelantan dengan Pemuda PAS Kelantan.

Kita perlu kutuk sekeras-kerasnya tindakan ADUN tersebut, sebab menganjurkan konvoi, pergi ke lapangan terbang di Kota Bharu. Itu menunjukkan satu sikap yang tidak boleh diterima. Kita sebagai pemimpin, dia sepatutnya menunjukkan teladan yang baik. Bukannya pergi menganjurkan konvoi, pergi ke lapangan terbang.

Pada waktu itu, penganjuran mereka tersebut adalah waktu ramai ya yang nak pergi ke haji. Mereka nak naik kapal terbang di Kota Bharu tetapi mereka panggil ya, konvoi motosikal beramai-ramai pergi ke sana. Ini telah menunjukkan satu contoh yang amat tidak baik. Sebagai seorang politik, sebagai seorang wakil rakyat sepatutnya menunjukkan teladan yang baik, bukannya menganjurkan konvoi...

Ya, YB Temerloh. Kita— itulah sebabnya, bila wakil rakyat ya, dia sokong aktiviti sedemikian. Itulah akibatnya. Bila wakil rakyat sokong sedemikian, maka mereka lah ini, mat rempit ini akan menjadi lebih berleluasa. Mereka akan berlumba lah. Sebab disokong oleh kerajaan.

Pokok Sena, Pokok Sena. Ada sedikit nak minta pencerahan daripada Pokok Sena. Adakah Pokok Sena ingin membawa maksud bahawa golongan rakyat yang susah ini, mereka asyik nak melanggar undang- undang sahaja? Kalau dia tak salah daripada sisi undang-undang, apa kena mengena denda ini dengan dia? Ini bukan kos kehidupan, bayaran denda ini bukan kos kehidupan.

So, apa kaitan dengan rakyat susah dengan meningkatkan kompaun ini? Jadi saya rasa, Pokok Sena perlu menjelaskan kepada Dewan yang mulia ini bagaimana logiknya untuk mengaitkan kedua-dua ini. Jadi, saya harap Pokok Sena bagi pencerahan kepada Dewan yang mulia ini.

Perkara ketiga yang saya nak bangkitkan Puan Yang di-Pertua, pindaan ini menyebut mengenai penguatkuasaan terhadap mat rempit yang dinyatakan dalam peruntukan baharu seksyen 42A. Sudah tentu kita menyokong. Perkara yang baik untuk mengambil tindakan terhadap pemandu yang memandu di jalan dalam keadaan yang tidak sepatutnya tapi ada beza di antara mat rempit dengan konvoi. Itu kita harap difahami dengan baik lah.

Saya ingin bertanya, bagaimana pula dengan pemandu mabuk? Kita maklum apa yang berlaku dalam negara, contohnya Almarhum Amirul Hafiz Omar yang dilanggar pemandu mabuk sehingga menyebabkan maut yang memandu di lorong bertentangan menuju ke pusat bandar Klang pada penghujung Mac tahun ini. Dan saya juga tidak berhasrat untuk menyenaraikan satu demi satu kes kerana terlalu banyak kes yang melibatkan pemandu mabuk. Cuma apa yang saya hendak bangkitkan ialah mengapa kementerian tidak menyebut untuk meletakkan klausa ‘pampasan’ dalam isu ini?

Jadi, satu istilah yang digunakan dalam agama Islam iaitu ‘diyat’ (pampasan).

Jadi, kita mengharapkan supaya perkara yang berkait dengan klausa ‘pampasan’ sepatutnya dimasukkan. Kalau sekiranya ada pindaan untuk masa yang akan datang, diharap ini diambil perhatian.

Yang terakhir Puan Yang di-Pertua, saya ingin bangkitkan mengenai statistik terkini kenderaan asing yang memiliki saman trafik tertunggak di Malaysia. Dari satu sudut, kita menguatkuasakan peraturan supaya kenderaan berdaftar Malaysia memiliki tunggakan saman dan blacklist supaya menyelesaikan saman mereka jika mereka berhasrat untuk merentas sempadan.

Namun dari sudut yang berbeza, bagaimana kita akan bertegas untuk menguatkuasakan peraturan terhadap kenderaan asing yang memiliki saman trafik di Malaysia? Apa tindakan penguatkuasaan yang akan diberikan perhatian oleh kementerian dalam hal ini? Mohon pandangan. Sekian, terima kasih.

Terima kasih Yang di- Pertua kerana memberi peluang kepada saya untuk turut sama mengambil bahagian dalam perbahasan Rang Undang-undang Pengangkutan Jalan (Pindaan) 2026 yang bertujuan untuk meminda Akta Pengangkutan Jalan 1987 [Akta 333]. Saya ingin terlebih dahulu merakamkan setinggi-tinggi penghargaan kepada Yang Berhormat Menteri Pengangkutan serta pihak Kementerian Pengangkutan atas usaha berterusan dalam memperkukuh sistem pengangkutan negara melalui pindaan yang komprehensif, progresif dan berpandangan jauh ini.

Saya berpandangan bahawa rang undang-undang ini hadir pada masa yang amat tepat. Pindaan yang dicadangkan bukan sahaja memperkukuhkan aspek penguatkuasaan, malah mengambil kira perkembangan teknologi, keperluan pendigitalan perkhidmatan awam serta cabaran baharu yang dihadapi dalam memastikan keselamatan jalan raya terus menjadi keutamaan negara.

Tuan Yang di-Pertua, Akta Pengangkutan Jalan 1987 telah berkuat kuasa hampir empat dekad yang lalu. Dalam tempoh tersebut, landskap pengangkutan negara telah berubah dengan begitu pesat. Kenderaan elektrik semakin mendapat tempat, penggunaan teknologi digital semakin meluas, manakala cabaran seperti perlumbaan haram, sindiket tonto dan penggunaan kenderaan mikromobiliti memerlukan pendekatan pengawalseliaan yang lebih moden dan berkesan.

Menurut analisis Kementerian Pengangkutan, jumlah kematian akibat kemalangan jalan raya meningkat daripada 6,080 kes pada tahun 2022 kepada 6,537 kes pada tahun 2025. Secara purata, 18 kes kematian sehari. Trend ini menunjukkan bahawa keselamatan jalan raya masih merupakan cabaran besar yang memerlukan perhatian dan komitmen berterusan daripada kerajaan serta semua pihak yang berkepentingan.

Dalam hal ini, saya ingin mendapatkan penjelasan daripada Yang Berhormat Menteri mengenai sasaran serta hala tuju yang telah dirangka oleh kementerian untuk terus mengurangkan kadar kemalangan dan kadar kematian di jalan raya pada tahun-tahun yang akan datang.

Tuan Yang di-Pertua, pertama, saya menyambut baiklah pindaan kepada seksyen 20 yang memperkenalkan kewajipan untuk mengemukakan maklumat lesen kenderaan motor berbanding keperluan mempamerkan lesen kenderaan motor seperti sebelum ini. Pindaan ini mencerminkan komitmen kerajaan dalam memperluaskan agenda pendigitalan perkhidmatan JPJ.

Langkah ini akan memudahkan urusan rakyat, mengurangkan kebergantungan kepada dokumen fizikal serta mempercepatkan penyampaian perkhidmatan kerajaan. Pendekatan ini juga selaras dengan aspirasi Malaysia MADANI yang menekankan penyampaian perkhidmatan awam yang lebih cekap, mudah diakses dan mesra rakyat.

Tuan Yang di-Pertua, seterusnya, saya mengalu-alukan pengenalan seksyen baharu 42A yang memperuntukkan kesalahan khusus berkaitan perlumbaan haram dan aktiviti menduga kelajuan di jalan raya. Aktiviti sebegini bukan sahaja melanggar undang-undang malah membahayakan nyawa pengguna jalan raya yang lain.

Justeru, hukuman yang lebih tegas adalah wajar bagi memberi mesej jelas bahawa kerajaan tidak akan berkompromi terhadap mana-mana pihak yang menjadikan jalan raya sebagai litar perlumbaan.

Pada masa yang sama, saya ingin mendapatkan penjelasan daripada Yang Berhormat Menteri mengenai mekanisme kerjasama antara JPJ dan PDRM dalam pelaksanaan seksyen baharu 42A ini, khususnya dari aspek penguatkuasaan, perkongsian maklumat dan operasi bersepadu bagi memastikan aktiviti lumba haram dapat dibendung dengan lebih berkesan.

Tuan Yang di-Pertua, di samping itu, saya turut menyokong pengenalan seksyen baharu 110B yang memperuntukkan kesalahan terhadap mana-mana pihak yang menghalang, mengugut, mengganggu atau mengekori pegawai penguat kuasa semasa menjalankan tugas. Kegiatan sindiket tonto telah lama menjadi antara cabaran utama kepada agensi penguatkuasaan. Pegawai penguat kuasa yang menjalankan amanah demi keselamatan rakyat sewajarnya diberikan perlindungan yang secukup agar mereka dapat melaksanakan tugas dengan berkesan tanpa sebarang gangguan.

Tuan Yang di-Pertua, saya juga mengalu-alukan usaha kerajaan untuk menjelaskan kawal selia terhadap penggunaan kenderaan mikromobiliti seperti e- skuter, e-basikal dan peranti mobiliti moden yang lain. Perkembangan teknologi tidak boleh dihalang kerana ia menawarkan pelbagai manfaat, termasuk kemudahan pergerakan, pengurangan kesesakan lalu lintas dan sokongan kepada agenda mobiliti hijau. Namun, penggunaannya mestilah dikawal dengan sewajarnya supaya keselamatan pengguna dan orang awam tidak terjejas.

Kita masih melihat penggunaan peranti mikromobiliti di jalan raya dan di kawasan awam tanpa pematuhan yang jelas terhadap aspek keselamatan. Oleh itu, kewujudan SOP yang jelas, had kelajuan yang sesuai, kawasan penggunaan yang dibenarkan serta mekanisme penguatkuasaan yang berkesan amat diperlukan.

Saya ingin bertanya kepada Yang Berhormat Menteri. Apakah kajian perbandingan telah dibuat terhadap negara-negara yang berjaya mengawal selia penggunaan kenderaan mikromobiliti seperti di Singapura, Jepun dan Belgium?

Apakah amalan terbaik daripada negara-negara tersebut yang bercadang untuk diterapkan di Malaysia?

Tuan Yang di-Pertua, sebagai penutup, saya ingin mencadangkan agar kerajaan terus memperkukuhkan program pendidikan keselamatan jalan raya khususnya di kalangan pelajar, belia dan pengguna jalan raya. Penguatkuasaan yang berkesan perlu disokong dengan tahap kesedaran yang tinggi agar budaya keselamatan dapat dipupuk secara berterusan.

Secara keseluruhannya, saya berpandangan bahawa Rang Undang-undang Pengangkutan Jalan (Pindaan) 2026 merupakan satu langkah yang progresif dan bertepatan dengan keperluan semasa negara. Dengan itu, Batu Gajah menyatakan sokongan penuh terhadap Rang Undang-undang Pengangkutan Jalan (Pindaan) 2026 ini dapat dilaksanakan dengan baik dan ia dapat diluluskan demi mewujudkan sistem pengangkutan yang lebih selamat, moden dan berdaya tahan untuk seluruh rakyat Malaysia.

Sekian, terima kasih.

Terima kasih Yang Berhormat Timbalan Yang di-Pertua. Saya— sebelum meneruskan perbahasan Rang Undang-undang Pengangkutan Jalan (Pindaan) 2026, saya ingin untuk mohon kepada kementerian satu cadangan penubuhan cawangan Jabatan Pengangkutan Jalan di Daerah Dungun. Kerana cawangan Jabatan Pengangkutan Jalan di Daerah Kemaman telah sedia ada, walaupun Daerah Kemaman adalah majlis perbandaran.

Oleh kerana Dungun juga adalah majlis perbandaran, jadi dipohon kalau boleh diwujudkan satu cawangan Jabatan Pengangkutan Jalan di Daerah Dungun.

Pohon pertimbangan pihak kementerian untuk memperhalusi permohonan pembinaan cawangan JPJ Dungun ini untuk kemaslahatan rakyat di Daerah Dungun.

Terima kasih.

Saya mulakan dengan Surah Al-Isra’ ayat 70... [Membaca sepotong ayat Al- Quran] Sehingga akhir ayat. Yang membawa maksud, “Dan sesungguhnya telah Kami muliakan anak-anak Adam dan Kami angkut mereka di daratan dan di lautan.” Bermakna, pengangkutan melibatkan darat dan laut adalah salah satu daripada kemuliaan yang diberikan oleh Allah kepada manusia.

Tetapi, apabila kita melihat kepada rang undang-undang Akta 333 ini, ia mula dikuatkuasakan pada tahun 1987, sudah hampir 40 tahun, sehingga 2026. Dengan pindaan ini, mudah-mudahan ia akan menjadi lebih berfaedah dan manfaat kepada soal keselamatan jalan raya yang apabila kita bincangkan pada asasnya, ada dua komponen utama yang saling berkait iaitu sistem perundangan yang digubal dan tingkah laku pengguna jalan raya yang tertakluk kepada undang-undang tersebut.

Oleh itu, persoalan yang perlu diberikan perhatian bukan sekadar berapa banyak seksyen yang dipinda atau berapa tinggi kadar denda yang dinaikkan tetapi sama ada pindaan ini benar-benar mampu mewujudkan kesan jaminan yang mencukupi sehingga pengguna jalan raya merasa selamat berada di jalan raya.

Tuan Yang di-Pertua, seterusnya seksyen baharu 42A iaitu berlumba atau dugaan kelajuan. Kita dapati bahawa soal yang berkait dengan berlumba atau dugaan kelajuan ini tidak hanya melibatkan motosikal seperti yang sering disebut.

Kita menyaksikan juga peningkatan kes perlumbaan melibatkan kereta berprestasi tinggi yang akhirnya membawa kepada soal yang melibatkan ancaman nyawa kepada pengguna jalan raya yang tidak bersalah.

Baru-baru ini negara dikejutkan dengan kemalangan tragis di Jalan Renggam, Simpang Renggam yang meragut empat nyawa termasuk seorang kanak- kanak berusia 10 tahun. Rakaman kamera papan pemuka (dashcam) dengan izin, yang tular menunjukkan dua buah kenderaan dipercayai dipandu secara berbahaya dan berlumba sebelum berlakunya kemalangan yang melibatkan beberapa kenderaan lain.

Tragedi seperti ini membuktikan bahawa mangsa sebenar lumba haram bukan sekadar pelumba itu sendiri tetapi pengguna jalan raya yang langsung tidak terlibat. Oleh itu, saya ingin menarik perhatian bahawa pindaan seksyen 42A, subseksyen (1) dan (2) menggunakan istilah kenderaan bermotor walaupun secara umum ia merangkumi pelbagai jenis kenderaan.

Saya berpandangan kerajaan perlu memperhalusi semula peruntukan ini agar jelas dan tidak menimbulkan kekeliruan, khususnya bagi memastikan kategori kenderaan seperti kereta turut dinyatakan atau diperjelaskan secara khusus.

Memandangkan kes perlumbaan melibatkan kereta semakin meningkat dan memberi risiko yang besar kepada keselamatan awam.

Oleh itu, adakah kerajaan boleh mempertimbangkan mekanisme yang membolehkan bagaimana akhirnya apabila mangsa yang terlibat yang bukan melibatkan mereka yang berlumba, tetapi mereka menjadi mangsa sehingga menyebabkan nyawa mereka hilang, adakah satu perkara yang boleh diberikan pertimbangan bagaimana aspek untuk pembayaran pampasan yang perlu segera kerana ia nya tidak melibatkan mereka dalam kesalahan perlumbaan yang dilakukan.

Seterusnya, saya ingin juga untuk membangkitkan dengan sedikit daripada kempen kesedaran yang dilaksanakan oleh Kementerian Pengangkutan yang dahulunya apabila melibatkan masalah mabuk iaitu ada kempen “Don't Drink and Drive, jangan Minum dan Memandu” bagi mengingatkan orang ramai tentang bahaya memandu di bawah pengaruh yang melibatkan alkohol dan juga bahan-bahan lain yang menghilangkan akal.

Jadi, kita ambil beberapa contoh di Korea Selatan misalnya, wujud perkhidmatan pemandu ganti yang boleh diakses melalui aplikasi mudah alih bagi membolehkan individu yang telah mengambil alkohol pulang ke rumah menggunakan kenderaan sendiri tanpa perlu memandunya.

Di Jepun juga telah diperkenalkan iaitu pemandu ganti diamalkan, di mana dua petugas akan ditugaskan, yang pertama ialah untuk membawa pemandu yang mabuk pulang dan yang kedua ialah untuk membawa kenderaannya sampai dengan selamat ke rumahnya.

Apa yang menarik ialah pendekatan-pendekatan untuk memastikan bahawa sekurang-kurangnya kempen-kempen seperti ini mesti digiatkan. Walaupun ada negara seperti Jepun dan Korea telah meletakkan kepentingan, kewajipan untuk dilaksanakan walaupun ia dalam bentuk kempen tapi ada juga negara-negara yang menggunakan apa yang ada di peringkat bar-bar yang menyediakan— [Tidak jelas] memabukkan itu dan dihubungi untuk pastikan bahawa minum yang mabuk yang membawa kenderaan dapat pulang dengan selamat.

Dan yang akhir, minta sedikit kerana ada keperluan penilaian yang dicadangkan beberapa aspek dalam sistem ujian memandu. Saya ingin menarik perhatian pada syarat ujian bukit yang dilaksanakan dalam ujian memandu JPJ pada hari ini. Tujuan asal ujian tersebut adalah jelas iaitu untuk memastikan calon mampu memberhentikan kenderaan di kawasan cerun. Mengelakkan kenderaan mengundur ke belakang dan menggerakkan semula kenderaan dengan selamat.

Namun apa yang sering menjadi rungutan ialah keperluan supaya tayar di hadapan berhenti tepat di atas garisan kuning yang ditetapkan, dalam banyak keadaan calon boleh mengawal kenderaan dengan baik, tidak mengundur dan berjaya gerak semula ke hadapan dengan selamat tetapi masih dianggap gagal semata-mata kerana kedudukan tayar tidak berhenti tepat pada garisan tersebut.

Jadi, bolehkah dibuat kajian, oleh kerana ia sudah melibatkan ujian yang lama, diberikan perhatian kepada permasalahan ini, terima kasih Yang di-Pertua.

Assalamualaikum warahmatullahi wabarakatuh. Terima kasih kepada Puan Speaker, terima kasih kepada Timbalan Menteri yang berada pada pagi ini. Berkenaan dengan perbahasan Rang Undang-undang Akta Pengangkutan Jalan 1987 (Pindaan) 2026 ini memang kita kena sokonglah kerana ia nya amat penting, terutama untuk menjaga keselamatan rakyat Malaysia. Dan lebih-lebih lagi kita sebagai ahli politik yang memang boleh dikatakan umur hayat kita ini banyak berada di jalan raya, terutama musim kempen ini termasuklah Tambun ada hari ini yang dia pun sibuk untuk kempen, biasa kita berada di jalan raya.

Jadi, sebab itu dalam soal hal ini kita menyokong berkenaan dengan Rang Undang-undang Akta Pengangkutan Jalan 1987 ini kerana secara puratanya rekod kematian rakyat Malaysia ini yang melibatkan kematian kemalangan ini 6,000 orang setahun. Jadi, kajian antarabangsa meletakkan Malaysia ialah yang kedua tertinggi dalam kes-kes kematian jalan raya. Ertinya setiap 22.7 orang daripada 100,000 penduduk di Malaysia iaitu yang terlibat dalam kematian jalan raya. Sedangkan Pelan Keselamatan Jalan Raya Malaysia 2022–2030 menyasarkan sekurang- kurangnya 50 peratus ada pengurangan kematian pada tahun 2030.

Persoalannya, adakah pindaan yang kita bincang dua hari di Parlimen ini dapat mencapai sasarannya? Yang pertama ialah berapakah bilangan pegawai penguat kuasa JPJ yang akan ditambah? Itu satu.

Yang kedua ialah berapakah peruntukan baharu untuk latihan teknologi pengesanan dan operasi lapangan. Kalau tidak, rang undang-undang ini kalau kita bahaslah macam mana sekalipun tanpa mempunyai kapasiti penguatkuasaan yang cukup, ia nya tidak mempunyai apa-apa makna.

Yang keempatnya kita hendak juga dalam hal nak mengatasi masalah kemalangan ini. Saya dok lihat apa yang berlaku kita ini bersifat reaktif, maksudnya bila setiap berlaku kemalangan barulah JPJ pun pergi dekat Jalan Duta pergi check, tengok bas, driver ini ada atau tidak, lesen ada atau tidak.

Jadi, setiap kali berlaku kemalangan, baru kita buat. Lepas sejuk itu, senyap, tak buat apa. Sepatutnya kita proaktif, jadikan ini sebagai satu regular untuk memastikan supaya syarikat-syarikat bas ini perlu diambil tindakan sama ada kepada pemandunya ataupun kepada pemilik itu sendiri.

Kalau bersifat setiap kali mati, oh barulah kita pun sibuk nak buat macam- macam. So, saya rasa sendiri Tambun pun kena bagi amaran sikitlah kepada Menteri Yang Berhormat ya.

[Ketawa] Begitu juga dalam soal, kita tengok konteks yang lain pula ialah kita juga kena ambil perhatian berkenaan dengan apa yang berlaku. Semua kita pernah melalui lebuh raya. Kebanyakan yang punca masalah berlaku lebuh raya ini ialah sivik ataupun sikap pemandu-pemandu bas dan lori yang mereka, dia masuk ke kanan, dia akan lepas kepala dia cukup. Ekor, dia tak kira. Yang ini pun patut kena ambil tindakan. Kita kadang-kadang biasa. Saya dah dua, tiga kali. Cuma Allah Taala panjangkan umur saja. Ini kes-kes yang melibatkan soal pemandu yang tidak ada sivik ini, saya rasa perlu kita mengatasinya tadi.

Dan begitu juga dalam soal yang ketiganya, soal kompaun. Kadar tawaran kompaun RM300 naik RM500. Marah orang Tambun ini. Lagi-lagi pula orang Cheruk Tok Kun lagi marah.

[Ketawa] Naik RM500 ini. Naik RM500. Kalau RM300 pun kadang-kadang tak dapat, teruk dah. Bukan saya tak suka berkenaan dengan soal hal penguatkuasaan ini tetapi kita kena lihat apabila lebih-lebih lagi kalau RM500 ini pula diletakkan seragam kepada semua kesalahan. Ini agak tak adil ataupun berbahaya kepada terutamanya dalam kalangan rakyat pada hari ini yang mengalami berbagai-bagai permasalahan dan sebagainya. Semua di kalangan kita ini kadang-kadang, biasalah. Memang Kota Melaka sebut tadi, kita pun tak bersetuju dalam soal langgar undang-undang ini.

Jadi, soal berkenaan traffic light. Traffic light ini patut malam-malam pukul 12 malam itu kena buat kuninglah. Kadang-kadang kita terpaksa berhenti. Pukul 2 pagi berhenti. Hairan tuan-tuan. Kadang-kadang tempat selekoh, tempat tak ada orang, manusia pun berhenti juga. Kalau kita duk jalan sat lagi ada trafik depan sekali, siap kita. RM500 kena bayar, Kalau boleh buat kuning. 12 malam macam negara-negara lain, kita tengok lepas pukul 12 malam, dia buat kuning. Maknanya kita tengok, boleh jalan. Itu sepatutnya berlaku. Ini kalau duk langgar juga nanti, RM500 kena, kena bayar.

Dan hasil berkenaan, saya tak bersetuju berkenaan dengan sampai RM500, saya tidak bersetuju. Sekali lagi saya ulang, saya tak bersetuju dengan kenaikan RM500 ini tadi ya. Dan kalaupun dah nak kena juga hasil kompaun ini, kita harapkan khususnya kepada program keselamatan. Bukan sebagai satu pendapatan. Kita tak hendak bahawasanya undang-undang yang kita buat ini sebagai satu pendapatan, bukan keselamatan.

Kerana apa? Saya duk tengok banyak kes-kes berlaku. Dia speed trap, dia tembak kita bila? Lepas traffic light. Ini yang berlaku di tempat saya di Simpang Ampat. Lepas traffic light, yang ini KDN, polis pun ada. Ini JPJ pun ada. Kita tengok bagaimana lepas daripada traffic light, kita kena. Kawasan 60 lepas traffic light. 60 ini mana ada kereta lalu 60 tuan-tuan. Kereta lembu pun 70 ya.

[Ketawa] Jadi, sebab itu, kita kena fikir, tengoklah bab-bab yang berkenaan dengan ini ya. Kita tak hendak jadikan sebagai satu pendapatan, bukan untuk nak jaga sebagai satu untuk keselamatan.

Yang kelimanya, melindungi pegawai-pegawai penguatkuasaan daripada tonto. Tonto ini, kita sebut singkatan daripada tipu orang, tolong orang. Tonto ya. Ini memang kita amat-amat bersetuju. Kerana ini satu perkara yang kita tak boleh kompromi dalam hal untuk kebertanggungjawaban sehinggakan merosakkan imej dari segi pegawai-pegawai keselamatan JPJ terutamanya dan kita harapkan pegawai-pegawai JPJ juga memiliki senjata api untuk memastikan keselamatan mereka itu terjamin.

Dan akhir sekali ialah berkenaan dengan...

Soal berkenaan dengan yang seterusnya ialah berkenaan dengan hal yang berkaitan dengan kajian yang dibuat oleh MIROS iaitu Institut Penyelidikan Keselamatan Jalan Raya, menunjukkan pemanduan di bawah pengaruh alkohol ini meningkat risiko kemalangan hingga 13 kali ganda.

Untuk pengetahuan Puan Speaker, kerana di Malaysia ini, kepekatan darah dalam alkohol ini BAC di Malaysia ini mempunyai had BAC-nya ialah yang agak tinggi. 0.08 peratus. Berbanding dengan negara-negara Asia yang lain, Jepun dan Korea, had BAC dia ialah 0.03 peratus. Manakala China pula ialah 0.02 peratus.

Dengan kata lain, Malaysia dengan mudahnya memberi kebenaran kepada individu yang berada di bawah pengaruh alkohol yang tinggi untuk pemandu di negara ini.

Kesimpulannya, saya mencadangkan juga supaya sepatutnya kerajaan mempertimbangkan pindaan yang ada susulan yang kita bincang pada hari ini, berkenaan dengan kesalahan memandu dalam keadaan mabuk di bawah pengaruh alkohol termasuk menilai semula BAC yang terdapat di negara ini. Kita hendak supaya keselamatan kita semua terjamin, badan kita steady. Tiap-tiap hari brisk walk.

Tambun, kita tengok.

Saya beri contohlah. Dia makan, dia jaga. Maknanya senaman jaga itu, sunah. Tapi, tapi kita nak bagi tahu ini, walaupun kita jaga. Macam saya pun, jaga juga. Kita katakan. Tapi kita bimbang, kita makan supplement dengan baik, tiba-tiba mati accident. Nauzubillahiminzalik. Yang itu, kita harapkan, ini soal kita bincang ini ialah soal berkenaan dengan soal keselamatan di jalan raya.

Terima kasih Puan Speaker. Wabillahi taufiq wal hidayah, wassalamualaikum warahmatullahi wabarakatuh.

[Tepuk]

Terima kasih Puan Speaker. Sebelum itu, saya ingin mengalu-alukan kehadiran guru besar, guru- guru dan murid-murid daripada sekolah SJK(C) Kampong Baru Merbau dari Parlimen Rasah.

[Tepuk] Terima kasih sekali lagi Puan Speaker. Saya rasa rang udang-undang ini penting sebab dia memperkukuhkan penguatkuasaan undang-undang, termasuklah juga untuk menangani isu-isu melibatkan perlumbaan haram, mat rempit dan sebagainya. Di samping memperkukuhkan juga hukuman yang setimpal untuk kesalahan-kesalahan yang berlaku.

Saya ingin membangkitkan dua perkara. Di sini yang menjadi tanggungjawab Kementerian Pengangkutan dan Jabatan Pengangkutan, JPJ. Pertama sekali, ia isu di Sabah ini lebih kepada ketidakselamatan ataupun jalan raya yang tidak selamat.

Bukan pengguna yang tidak selamat tetapi jalan raya yang berlubang-lubang, tidak selamat dan mengakibatkan banyak kemalangan, terutama sekali mereka menunggang motosikal. Ada juga kalanya, mereka yang menghadapi kemalangan ini terkorban.

Jadi, daripada kemalangan, daripada lubang-lubang ini, timbulnya juga kerosakan kereta-kereta pancit tayar dan sebagainya. Isunya, adakah ruang dalam undang-undang ini untuk melindungi pengguna jalan raya yang terkorban atau menghadapi kerosakan disebabkan ketidakselamatan jalan raya yang berlubang- lubang ini.

Saya mohon agar kementerian yang bertanggungjawab meningkatkan usaha untuk memantau jalan raya, jalan raya ini bukan saja, semasa penggunaan jalan raya tetapi pembinaan dan penyelenggaraan supaya bilamana timbulnya lubang-lubang ini, tindakan segera diambil untuk memastikan diambil tindakan untuk mengelakkan kemalangan yang berpanjangan.

Isu yang kedua adalah isu kesesakan jalan raya, lalu lintas di bandar Keningau, di mana bandar Keningau ini merupakan benda yang terbesar di pedalaman Sabah dan kesesakan jalan raya ini di bandar yang memakan masa berjam-jam yang telah pun berlarutan bertahun-tahun perlu diselesaikan kerana akibat daripada kesesakan ini, dia menjejaskan aktiviti-aktiviti seharian.

Bukan saja di bandar tetapi juga di sekitar bandar. Di mana aktiviti seharian, peniagaan dan sebagainya terjejas dan di samping itu juga membazirkan masa, membazirkan penggunaan diesel dan petrol dan yang penting sekali dia menimbulkan banyak stress dan akhirnya timbullah sakit-sakit, pesakit-pesakit mental.

Jadi atas sebab itu, Keningau mohon supaya kementerian mengambil peranan di dalam perancangan lalu lintas, sistem ini dan aliran lalu lintas. Bilamana dibina bersama-sama dengan agensi-agensi yang lain seperti Jabatan Kerja Raya dan Jabatan Perancangan kerana yang mengurus jalan-jalan penggunaan jalan- jalan raya ini, kemudiannya adalah Kementerian Pengangkutan dan JPJ.

Oleh sebab itu, Keningau meminta supaya kedua-dua cadangan ini diambil kira di dalam tindakan kementerian dan juga dalam rang undang-undang ini kerana pengguna jalan raya di Sabah ini perlu perlindungan daripada jalan raya yang tidak selamat. Siapa akan membayar, memberi pampasan kepada mereka yang terkorban akibat daripada jalan raya yang berlubang-lubang dan juga kerosakan kereta dan pancit tayar dan sebagainya. Ini semuanya perlu diambil kira di dalam rang undang- undang ini.

Maka dengan dua cadangan itu saya mohon menyokong. Sekian, terima kasih.

Terima kasih Yang di-Pertua. Pertama sekali berkaitan dengan rang undang-undang ini saya ingin menyentuh tentang lumba haram melibatkan motosikal dan kita tahu perkara berkaitan dengan lumba haram telah berlangsung untuk sekian lama dan kali ini takrif diberikan kepada pelumba haram ini termasuklah dugaan kelajuan.

Apa yang paling penting saya ingin sentuh di sini adalah apa yang berlaku di kawasan saya di Putrajaya. Akhir-akhir ini isu lumba haram ini semakin hari semakin menjadi. Dan jika kita lihat Putrajaya ini kawasannya tak besar dan seharusnya penguatkuasaan di Putrajaya ini ditingkatkan. Apa yang saya khuatir dalam konteks ini, kita lihat bahawa hukuman kepada mereka yang melakukan kesalahan lumba haram dan juga menduga kelajuan ini diperkenalkan secara spesifik dan untuk mereka yang melakukannya kali kedua dan berikutnya akan mendapat hukuman yang lebih tinggi.

Namun begitu dengan hukuman saja tanpa penguatkuasaan kita akan lihat bahawa kesannya tidaklah begitu optimal. Jadi, saya mohon untuk tujuan ini saya mohon pada pihak JPJ dalam konteks Kementerian Pengangkutan dan di luar sana saya mohon juga kepada pihak PDRM untuk melihat isu lumba haram di Putrajaya.

Kalau di bandar pentadbiran seperti Putrajaya ini yang kawasannya tidak begitu besar. Isu lumba haram ini tidak ditangani, bayangkan kita nak tangani isu di seluruh negara.

Jadi, rakyat di Putrajaya ini sebelum ini aman damai. Namun begitu akhir- akhir ini di hujung minggu banyak kawasan, banyak laluan yang terlibat dengan lumba haram. Jadi saya nak bantu pihak kementerian dan juga pihak PDRM di sini antara laluan utama Persiaran Perdana, Lebuh Wawasan, Lebuh Sentosa, Lebuh Saujana dan juga Jalan Tun Hussein Onn itu yang pertama.

Yang kedua, saya ingin menyentuh tentang lumba haram melibatkan kereta.

Trend terbaru kali ini yang sebelum ini kita boleh lihat lumba haram melibatkan kereta ini berlaku. Ada yang nak naik Genting nak turun Genting berlumba dan sebagainya, ada video-video yang viral. Tetapi apabila berlaku kematian melibatkan lima orang di Kluang pada awal bulan ini atas sebab lumba haram melibatkan dua buah kereta, kesedaran timbul dalam kalangan masyarakat bahawa pendekatan perlu diambil untuk menangani perkara ini.

Jadi, saya ingin mohon di luar sana dalam mana kita bercakap tentang mat rempit, lumba haram menggunakan motosikal ini kita tidak boleh memandang sebelah mata lumba haram yang melibatkan kereta kerana kesannya cukup besar.

Biasanya lumba haram melibatkan mat rempit ini kalau terlanggar yang terkesan selain daripada pengguna jalan raya yang lain adalah mereka yang terlibat dalam perlumbaan. Tetapi apabila perlumbaan melibatkan kereta ini impaknya cukup besar dan boleh melibatkan banyak kenderaan.

Jadi, saya mohon dalam konteks ini kerajaan perlu memulakan satu tindakan yang lebih tegas tentang pelumba haram yang menggunakan kereta ini.

Seterusnya saya ingin menyentuh tentang pemandu mabuk ya. Pemandu mabuk dan pemandu di bawah pengaruh alkohol. Saya sebenarnya mengharapkan bahawa dalam pindaan ini, perkara inilah yang seharusnya dimasukkan terlebih dahulu kerana di luar sana kita boleh lihat bagaimana isu pemandu mabuk dan pemandu di bawah pengaruh alkohol ini memberi kesan yang cukup besar kepada masyarakat.

Isteri kehilangan suami, anak kehilangan ayah, anak kehilangan ibu, ibu kehilangan anak. Ini merupakan keadaan di mana puncanya disebabkan oleh segelintir masyarakat yang sama ada mengambil minuman keras ataupun mengambil dadah dan akhirnya membawa kereta di atas jalan dan memberi kesan kepada yang lain.

Jadi, saya dimaklumkan pindaan akan dibuat untuk berkaitan dengan pemandu mabuk dan pemandu di bawah pengaruh alkohol ini. Cuma saya minta supaya tindakan yang lebih tegas termasuklah penggantungan lesen. Kadang- kandang kita bagi tindakan apa-apa ini tak terasa tetapi apabila dilaksanakan penggantungan lesen ini...

Saya boleh kongsikan. Di sini saya sebut tadi sebab itu saya menghormati, saya menghormati pegawai-pegawai di luar sana yang sedang mengkaji perkara ini. Saya dimaklumkan ia nya sedang dalam proses.

Jadi sebab itu apa yang saya sebutkan tadi pertama sekali hukuman ini kadang- kadang ramai yang melihat hukumannya tidak begitu besar, impaknya tidak begitu besar kerana especially terutama apabila tidak melibatkan kematian. Ini kita lihat bahawa kes pemandu mabuk apabila tidak melibatkan kematian ramai yang tak tahu, tetapi penguatkuasaan sebagai contoh di luar negara perlu lebih kerap berkaitan dengan pemandu mabuk ini supaya apabila perkara itu berlaku mereka ditahan, mereka diambil tindakan dan kita tak tunggu ada yang cedera ataupun ada yang meninggal dunia.

Bagi saya apa yang paling penting adalah penguatkuasaan untuk memastikan perkara ini kita dapat elakkan daripada berlaku. Jadi, kalau kita tidak menghantar signal yang jelas bagaimana penguatkuasaan ini akan ditingkatkan dan apakah hukuman untuk mereka yang bukan saja melibatkan kematian. Biasanya yang dihukum ini yang jelas untuk kita masyarakat ini yang melibatkan kematian ataupun kemalangan.

Namun begitu, namun begitu mesej yang hendak disampaikan adalah supaya yang lain-lain ini mengambil pendekatan dan tahu bahawa kesan pada mereka adalah amat besar. Dan sebab itu ini termasuk juga pembelaan untuk keluarga. Pembelaan untuk keluarga ini merupakan satu komponen yang paling besar bagaimana kerajaan nak ambil kira dalam pindaan baru ini tentang pembelaan untuk keluarga mangsa yang tidak bersalah ini ya. Mereka keluarga mereka dilanggar oleh pemandu mabuk atau pemandu di bawah pengaruh alkohol, apakah pembelaan untuk keluarga mereka?

Seterusnya Tuan Yang di-Pertua, saya ingin menyentuh satu lagi perkara adalah berkaitan dengan langgar lari, langgar lari. Jadi dalam saya lihat kategori kesalahan ini tidak jelas perkara berkaitan dengan langgar lari ini termasuk dalam kategori mana? Kerana apa, kalau dahulu apabila berlaku langgar lari kita tidak ada bukti, susah nak dapatkan bukti langgar lari ini berlaku di sebelah malam, di kawasan yang jauh daripada penduduk dan sebagainya mungkin sukar untuk kita kesan.

Namun begitu, pada hari ini kita lihat teknologi kamera di kereta, teknologi CCTV di mana-mana. Jika kita ada bukti ataupun kita ada satu maklumat yang kukuh berkaitan dengan langgar lari ini, apakah hukuman? Kerana apa kita lihat sekarang ini apabila ada video ataupun dashcam di kereta banyak video-video keluar berkaitan dengan langgar lari. Tapi saya tak nampak di sini.

Saya ingin penjelasan. Bagaimanakah kesalahan langgar lari ini dikira dalam pindaan ini? Kerana perkara ini kalau kita biarkan berlaku, sedangkan kita ada bukti cukup untuk menuduh mereka yang terlibat dengan langgar lari ini, jika tidak ditakrifkan kesalahan itu dengan jelas, saya khawatir ramai mangsa langgar lari ini akan terkesan tanpa pembelaan. Terima kasih Tuan Yang di-Pertua.

Assalamualaikum warahmatullahi taala wabarakatuh. Terima kasih Tuan Yang di-Pertua. Pada prinsipnya saya menyokong segala usaha kerajaan untuk memperkukuh keselamatan jalan raya, meningkatkan pematuhan undang-undang serta memperkasa penguatkuasaan demi melindungi rakyat dan kesejahteraan rakyat.

Keselamatan jalan raya bukan sekadar isu pengangkutan tetapi merupakan isu keselamatan awam dan kepentingan nasional. Setiap hari rakyat menggunakan jalan raya untuk bekerja, menghantar anak ke sekolah, mencari rezeki dan menjalankan urusan kehidupan. Maka setiap kelemahan dalam sistem keselamatan jalan raya akan memberikan kesan langsung kepada rakyat.

Setelah meneliti rang undang-undang ini, saya ingin memfokuskan perbahasan kepada tiga perkara utama. Pertama, usaha memperkukuh tindakan terhadap kegiatan lumba haram yang semakin membimbangkan. Kedua, pengukuhan kawalan pergerakan kenderaan rentas sempadan bagi meningkatkan keselamatan negara dan integriti sistem pengangkutan. Dan ketiga, langkah membanteras kegiatan sindiket tonto yang selama ini menjejaskan keberkesanan operasi penguatkuasaan.

Tuan Yang di-Pertua, saya menyambut baik fasal 15 yang memperkenalkan seksyen 42A berkaitan kesalahan lumba haram. Pindaan ini penting kerana kegiatan lumba haram bukan lagi sekadar isu disiplin jalan raya tetapi telah menjadi ancaman keselamatan yang melibatkan risiko kemalangan, kecederaan dan kehilangan nyawa.

Namun, saya ingin mendapatkan penjelasan daripada Yang Berhormat Menteri berhubung ukuran kejayaan pelaksanaan seksyen baharu ini. Apakah indikator prestasi yang akan digunakan kerajaan? Apakah kerajaan menetapkan sasaran untuk mengurangkan kes lumba haram, mengurangkan kemalangan berkaitan aktiviti tersebut serta meningkatkan kadar pendakwaan dan sabitan?

Kita perlu memastikan bahawa pindaan ini bukan sahaja kukuh di atas kertas tetapi benar-benar berkesan di lapangan. Pengalaman sebelum ini menunjukkan bahawa keberkesanan suatu undang-undang bukan hanya bergantung kepada beratnya hukuman tetapi bergantung kepada kemampuan penguatkuasaan, kecepatan tindakan serta penggunaan teknologi yang tepat.

Sehubungan itu, saya ingin bertanyakan, apakah perancangan kerajaan untuk memperkukuhkan kapasiti Jabatan Pengangkutan Jalan (JPJ) dan Polis Diraja Malaysia dari segi keanggotaan, latihan khusus, penggunaan kamera pemantauan, analisis data trafik serta operasi bersepadu membanteras kegiatan lumba haram.

Saya juga ingin mendapatkan penjelasan mengenai elemen menduga kelajuan yang diperuntukkan di bawah seksyen baharu ini. Apakah kadar pembuktian yang akan diterima oleh mahkamah? Adakah rakaman kamera, data sistem pemantauan, bukti digital atau analisis forensik akan digunakan bagi memastikan pendakwaan dapat dibuat dengan lebih kukuh? Perkara ini penting supaya peruntukan baharu ini mempunyai asas pembuktian yang jelas dan tidak menimbulkan kelemahan dari sudut pelaksanaan.

Tuan Yang di-Pertua, saya seterusnya ingin menyentuh mengenai fasal 23 yang meminda seksyen 66J dan fasal 36 yang memperkenalkan seksyen 119C berkaitan kawalan kenderaan rentas sempadan. Saya memahami keperluan kerajaan untuk memastikan setiap kenderaan yang keluar masuk negara berada dalam sistem pemantauan yang lebih teratur.

Dalam keadaan semasa, kawalan kenderaan rentas sempadan bukan lagi hanya berkaitan kesalahan trafik tetapi turut berkait dengan kelemahan keselamatan negara, pencegahan jenayah, penyeludupan, kenderaan curi, pemalsuan identiti kenderaan serta ancaman rentas sempadan. Namun, persoalan utama ialah tahap kesiapsiagaan sistem digital negara.

Pindaan undang-undang mesti bergerak seiring dengan pembangunan infra teknologi. Sistem seperti pengenalpastian automatik kenderaan, perkongsian data agensi dan pangkalan data bersepadu amat penting supaya penguatkuasaan dapat dibuat secara pantas dan tepat. Justeru saya ingin bertanya, sejauh manakah tahap integrasi data antara JPJ, PDRM, Jabatan Imigresen, Jabatan Kastam Diraja Malaysia serta agensi berkaitan. Adakah kerajaan mempunyai garis masa yang jelas untuk memastikan sistem pemantauan rentas sempadan ini benar-benar beroperasi secara menyeluruh?

Tuan Yang di-Pertua, saya juga menyambut baik fasal 30 yang memperkenalkan seksyen 110B berkaitan tindakan terhadap sindiket tonto. Isu tonto merupakan masalah yang telah lama mengganggu keberkesanan penguatkuasaan.

Mereka bukan sahaja membocorkan maklumat operasi, malah membantu pihak yang melakukan kesalahan untuk mengelakkan tindakan undang-undang.

Dalam konteks ini, kegiatan tonto perlu dilihat sebagai ancaman terhadap integriti sistem penguatkuasaan negara. Saya ingin mendapatkan penjelasan sama ada kerajaan mempunyai data berkaitan jumlah kes tonto yang telah disiasat, didakwa dan dibawa ke mahkamah. Selain itu, adakah terdapat kes yang melibatkan pegawai penguat kuasa yang didapati membocorkan maklumat operasi atau bersekongkol dengan sindiket ini?

Sekiranya ada, apakah tindakan tatatertib dan undang-undang yang telah diambil? Kita perlu memastikan bahawa usaha membanteras tonto bukanlah hanya tertumpu kepada individu di lapangan tetapi turut mengekang rangkaian yang melindungi dan membiayai kegiatan tersebut.

[Tidak jelas] Khusus dalam pindaan ini Tuan Yang di-Pertua, saya ingin menarik perhatian kerajaan kepada isu lebih besar iaitu kesalahan pemanduan berisiko tinggi. Kesalahan seperti memandu secara melulu, memandu di bawah pengaruh alkohol atau bahan terlarang serta perlumbaan haram mempunyai satu persamaan iaitu meletakkan nyawa pengguna jalan raya lain dalam bahaya. Dalam banyak kejadian mangsa bukanlah mereka yang melakukan kesalahan tetapi rakyat biasa yang hanya menggunakan jalan raya secara sah.

Oleh itu, saya berpandangan bahawa kerajaan perlu terus memperkukuhkan pendekatan keselamatan jalan raya berasaskan sistem Safe System Approach iaitu memastikan keselamatan melalui gabungan undang-undang, reka bentuk jalan, teknologi pendidikan dan penguatkuasaan. Hak untuk menggunakan jalan raya datang bersama tanggungjawab. Lesen memandu bukan hak mutlak tetapi satu amanah yang diberikan dengan syarat pengguna menghormati keselamatan orang lain.

Rakyat akhirnya tidak mengukur kejayaan sesuatu akta berdasarkan jumlah pindaan, jumlah saman atau jumlah kutipan hasil. Rakyat mengukur kejayaan melalui satu perkara yang paling asas iaitu sama ada mereka boleh keluar mencari rezeki dan kembali pulang kepada keluarga dengan selamat.

Sekiranya lumba haram masih berleluasa, penguatkuasaan masih boleh digagalkan oleh sindiket tonto, kawalan rentas sempadan masih lemah dan pemanduan berbahaya masih meragut nyawa, maka usaha kita masih belum mencapai matlamat sebenar.

Justeru, rang undang-undang ini hendaklah menjadi sebahagian daripada reformasi menyeluruh keselamatan jalan raya negara. Reformasi yang memperkukuhkan undang-undang, mempertingkat teknologi, meningkatkan integriti penguatkuasaan dan meletakkan keselamatan rakyat sebagai keutamaan tinggi negara. Sekian, terima kasih.

Terima kasih Yang Berhormat Puan Yang di- Pertua. Saya ingin menyokong pindaan ke atas Rang Undang-undang Pengangkutan 2026. Sebab saya lihat kali ini kita telah menutup kelompongan dalam sistem perundangan kita dengan memasukkan seksyen baharu seksyen 42A untuk membanteras gejala lumba haram.

Selama ini pihak berkuat kuasa mendapati masalah apabila adanya aktiviti lumba haram ini dan tiada satu seksyen yang sesuai untuk mengambil tindakan ke atas pengamal-pengamal ini selagi tiada kemalangan ataupun kecederaan berlaku.

Maka, sekarang ini dengan adanya seksyen 42A ini, lumba haram telah dianggap sebagai satu kesalahan yang boleh ditangkap iaitu kita menghantar satu mesej yang sebegitu jelas di mana aktiviti lumba haram sekarang ini bukan satu perbuatan yang nakal tetapi ia nya adalah satu jenayah yang boleh diambil tindakan hukuman denda RM2,000 hingga RM 10,000 ataupun penjara hingga dua tahun.

Pindaan ini adalah wajar untuk menjamin keselamatan awam sebab orang- orang yang lumba haram ini, bukan sahaja akibat dia ataupun kesan, impact dia bukan kepada orang ini sahaja tetapi kepada pengguna-pengguna jalan raya yang lain. Ramai orang berkata, seperti Yang Berhormat Putrajaya tadi, dia kata kenapa pindaan kali ini tidak disekalikan untuk mengetatkan lagi undang-undang atau tindakan terhadap pemandu mabuk. Soalan ini wajar tetapi biar kita berbahas, berbincang berdasarkan fakta dan konteks.

Saya hendak betulkan bahawa saya bersetuju dengan pindaan berkaitan dengan lumba haram dan sebagainya. Cuma harapan saya berkaitan dengan pemandu mabuk dibawa sekarang saya jelaskan apakah hasratnya. Terima kasih, Yang Berhormat.

*Bismillahirrahmanirrahim.

Assalamualaikum warahmatullahi wabarakatuh.* Terima kasih Tuan Yang di-Pertua kerana memberikan laluan kepada Padang Terap untuk membahaskan Rang Undang-undang Pengangkutan Jalan 1987 ataupun Akta 333 (Pindaan 2026) pada hari ini.

Saya yakin dan percaya semua Ahli Dewan menyokong pembentangan bill, RUU Pengangkutan Jalan ini untuk pengukuhan keselamatan jalan raya dan peneguhan terhadap penguatkuasaan dan juga perluasan pendigitalan terhadap perkhidmatan JPJ.

Tambahan pula, kita melihat kepada statistik angka kematian yang dikeluarkan oleh Pelan Keselamatan Jalan Raya iaitu dalam Pelan Keselamatan Jalan Raya ini telah meletakkan sasaran untuk mengurangkan kadar kematian akibat kemalangan jalan raya sebanyak 50 peratus menjelang 2030.

Sepertimana yang disebutkan oleh rakan-rakan Ahli Parlimen yang berbahas tadi, bahawa purata kematian setiap tahun 6,000 lebih kematian yang melibatkan kemalangan jalan raya.

Untuk perbahasan ini, saya tidak ingin sentuh banyak perkara. Hanya dua perkara yang saya ingin membuat penekanan. Iaitu, perkara yang pertama, berkaitan dengan seksyen yang meminda had denda maksimum pelbagai kesalahan yang saya tengok 11 seksyen yang melibatkan kompaun pelbagai kesalahan daripada RM300 kepada RM500. Beberapa rakan saya daripada Bagan Serai, daripada Pokok Sena, Pengkalan Chepa dan Arau senada naratif kami supaya pindaan ini tidak diluluskan.

Kita sokong bill ini tetapi untuk had maksimum denda RM300 kepada RM500 ini, kita tidak bersetuju kerana kenaikan sebanyak 66.6 peratus ini tidak adil. Ada ketidakadilan sosial terhadap golongan berpendapatan rendah. Orang Padang Terap marah, orang Kuala Nerang marah. Nak bayar denda RM300 pun bersusah payah menoreh getah.

Kita bukan tidak sokong untuk kita denda supaya ada pematuhan terhadap undang-undang jalan raya tetapi undang-undang tersebut mestilah― walaupun matlamat undang-undang adalah untuk memberikan rasa kegerunan kepada pesalah-pesalah jalan raya ini tetapi dalam suasana ekonomi pada hari, suasana kos sara hidup yang tinggi pada hari ini, rakyat di kampung-kampung tertekan dengan kos sara hidup.

Apatah lagi pihak Kementerian KSM melaporkan 42,000 rakyat Malaysia yang berhenti kerja, menganggur sepanjang 2026. Di tempat saya juga melihat di Padang Terap, apabila kita buka iklan untuk pengambilan pekerja Kedah Rubber City, kilang Prinx Tire, dalam masa dua hari 3,000 peserta orang berminat untuk bekerja di Kedah Rubber City.

Program yang dianjurkan oleh NCIA Malaysia dengan kerjasama majlis daerah dan juga pejabat Parlimen. Tiga ribu orang minta nak kerja di Kedah Rubber City menunjukkan keadaan realiti ekonomi rakyat. Dalam keadaan ini, kita bercadang untuk menaikkan denda daripada RM300 kepada RM500.

Saya sangat setuju dengan pandangan Alor Setar dan masukkan ucapan ataupun cadangan Alor Setar itu dalam ucapan Padang Terap. Terima kasih, Alor Setar. Terbaik.

Jadi, dalam keadaan ekonomi rakyat bawahan B40 ini, saya mencadangkan supaya bill ini diterima. Ada 11 skop pindaan dalam bill kali ini. Cuma, bahagian denda ini kita minta ada pindaan. Kita tidak naikkan daripada RM300 kepada RM500 kerana kalau orang berpendapatan RM2,500, RM500 itu adalah satu perlima daripada pendapatan. Bagaimana pula dengan penoreh getah, dengan pekerja gig, orang yang bawa Grab dan sebagainya? Pendapatan RM500, RM1,000. Kalau RM500, separuh daripada pendapatan untuk membayar saman.

Dalam isu ini, dalam isu saman ini, denda ataupun had maksimum ini, saya ingin bertanya kepada pihak kerajaan. Yang pertama soalan saya ialah― apakah kerajaan telah melakukan kajian impak terhadap golongan B40 dengan pelaksanaan kenaikan denda had maksimum RM300 kepada RM500?

Soalan yang kedua, saya minta pihak kementerian untuk memberikan apakah garis panduan spesifik untuk budi bicara pihak penguat kuasa JPJ untuk mengenakan kompaun RM300 kepada RM500. Apakah garis panduan spesifik?

Seperti contoh, kalau ada kesalahan-kesalahan teknikal kecil yang tidak disengajakan, adakah boleh pi sampai had maksimum RM500?

Soalan saya yang ketiga kepada pihak kerajaan dalam isu ini ialah― kerajaan telah melancarkan kempen yang dinamakan the less you delay, the less you pay.

Maksudnya lebih cepat kita bayar, lebih sedikit jumlah saman yang kita bayar. Kalau ikut kenyataan yang dikeluarkan oleh pihak kementerian, satu hingga 15 hari, jumlah diskaun yang diberikan ialah sebanyak 50 peratus. Kalau sampai kepada 30 hari, kurang kepada 33 peratus. Kalau 30 hari ke dua bulan, dia boleh pi sampai naik mahkamah dan kompaun maksimum RM300.

Jadi, dalam soal diskaun, kalau dulu diskaun secara bermusim, pihak JPJ akan umumkan, “Okey, kali ini kita akan buat diskaun saman 70 percent”, maka berduyun-duyunlah orang membayar saman. Tapi, kali ini bermula 1 Januari 2026, kerajaan kata siapa bayar cepat saman, dia akan dapat diskaun 50 peratus.

Bagi saya, kempen ini agak tidak adil kepada orang yang kurang berkemampuan, orang yang miskin, orang kampung yang bila disaman RM500, RM300, nak cepat bayar itu tak ada duit. Tunggu motong getah, menoreh getah sebulan, kerja jual buah nyiur, kerja menoreh getah, jual padi dan sebagainya, sebulan, dua bulan kumpul duit. Bila ada musim diskaun, barulah pi bayar saman.

Tapi, dengan kempen ini, nak kena bayar dalam masa terdekat, paling cepat bayar, maka dia akan dapat diskaun 50 peratus. Jadi, kalau terlepas 15 hari, dia kena bayar lebih tinggi daripada kadar yang dikenakan. Jadi, saya rasa― apakah penjelasan daripada pihak kementerian? Kempen ini adakah adil kepada golongan B40, orang miskin dan juga orang kampung?

Jadi, Tuan Speaker, saya menyokong keseluruhan bill ini kecuali kenaikan kadar had maksimum denda RM300 kepada RM500. Sekian, terima kasih.

Terima kasih Yang di-Pertua.

Bismillahirrahmanirrahim. Terima kasih Yang di-Pertua. Kapar berdiri untuk membahaskan rang undang-undang untuk meminda Akta Pengangkutan Jalan 1987 yang hendak dinamakan Akta Pengangkutan Jalan (Pindaan 2026).